Επίκαιρα θέματα

ΥΠΕΡ ΑΔΥΝΑΤΟΥ

«Ου πολλώ δέω χάριν έχειν ω βουλή τω κατηγόρω…»

Ο διευθυντής ΤΜΥ (τοπικής μονάδας υγείας) του ΙΚΑ κάπου στην Κρήτη ανέδειξε θαρραλέα τις αδυναμίες του ιδρύματος να εξασφαλίσει πολιτισμένο και αξιοπρεπές επίπεδο υπηρεσιών υγείας στον Έλληνα πολίτη. Ο συνάδελφος ασφαλώς δεν είναι χθεσινός σ΄ αυτήν την θέση. Ασφαλώς έχει ζήσει το πρόβλημα που υπάρχει στο ΙΚΑ από πρώτο χέρι. Απέδειξε ότι δεν είναι διευθυντής κυματοθραύστης των παραπόνων και της δυσαρέσκειας των ασφαλισμένων. Απέδειξε ότι δεν είναι σι΄ αυτήν την θέση για να περνά τις αποφάσεις της διοίκησης προς τα κάτω αλλά για να βοηθά την διοίκηση επισημαίνοντας τις ατέλειες και τις αδυναμίες του συστήματος ώστε να δοθεί λύση. Έκανε πανελληνίως γνωστό το κτιριακό πρόβλημα του ΙΚΑ με τα να εξετάζει τα άτομα με ειδικές ανάγκες μέσα στο ασθενοφόρο όχημα.

Ασφαλώς έφτασε ως εδώ έχοντας εξαντλήσει τα άλλα μέσα δηλαδή αναφορές και συστάσεις. Το ΙΚΑ αντί να τον ευχαριστήσει για την προσπάθεια του να βελτιωθεί η περίθαλψη , τον στέλνει στο πειθαρχικό.

Συνάδελφε προχώρα, τώρα το πρόβλημα σου κοινωνικοποιήθηκε. Με αφορμή την παραπομπή σου στο πειθαρχικό πιστεύω ακράδαντα ότι συμβάλλεις στο κάτι να αλλάξει στα λιμνάζοντα νερά. Θα μας έχεις όλους μαζί σου.

Πρέπει λοιπόν να χρωστάμε χάρη σ΄ αυτούς που σε παρέπεμψαν.

 Εδώ και τρία χρόνια περίπου κάποιοι αγνοούντες τι θα πει πρωτοβάθμια περίθαλψη ανέβασαν τον αριθμό που ανατίθεται σε κάθε οικογενειακό γιατρό του ΙΚΑ, από 1800 σε 2500. Αυτό έγινε διότι οι γιατροί λιγόστευαν δίχως να αντικαθίστανται και οι ασφαλισμένοι αύξαναν. Αποτέλεσμα, ουρές στα ιατρεία των οικογενειακών που μέχρι τότε λειτουργούσαν σωστά και ασφαλώς υποβάθμιση της ποιότητας των υπηρεσιών. Μέχρι σήμερα το πρόβλημα επιδεινώνεται χωρίς ελπίδα προς το παρών επίλυσής του. Το θέμα έχει τεθεί στην διοίκηση από τον σύλλογο οικογενειακών γιατρών  που έχει ενημερώσει τον εισαγγελέα Πειραιώς και του συλλόγους των σφαλισμένων. Η διοίκηση φέρεται σαν να μην υπάρχει πρόβλημα!!

 Το κατ΄ αρχήν σωστό, μέτρο του τηλεφωνικού ραντεβού (184) αποτυγχάνει από έλλειψη ιατρικού προσωπικού. Δοκιμάστε να δείτε γιατρό μέσω του συστήματος στην Νίκαια και θα δείτε.

Οι περισσότερες βασικές ειδικότητες (πάντα στην Νίκαια) είναι κλεισμένες πέραν του μηνός. Αυτό φαίνεται από επίσημο έγγραφο του ΙΚΑ που συμβουλεύει ότι όσοι δεν εξυπηρετούνται να πηγαίνουν στους οικογενειακούς (τα οφθαλμολογικά, τα ορθοπεδικά κ.λ.π.) .Παρ΄ όλα αυτά κάποιοι είπαν στον Πρωθυπουργό ότι το τηλεφ. Ραντεβού κλείνεται σε δύο μέρες(!) και τον εξέθεσαν. Με επίσημα έγγραφο του ΙΚΑ προς τον σύλλογο οικογενειακών γιατρών  η διοίκηση απαντά ότι σε 357.000 περίπου τηλεφ. Ραντεβού τον Ιούνιο του 2003 υπήρξαν πέντε (5) παράπονα ασφαλισμένων δηλαδή δεν υπάρχει πρόβλημα!!!

Δοκιμάστε, επίσης,  να κάνετε παρακλινικές εξετάσεις και θα πάρετε ημερομηνία μετά από μήνα!!       

Η διοίκηση λοιπόν αντί να προλαμβάνει και να επιλύει τα προβλήματα της περίθαλψης, δοκιμάζει την αντοχή του κόσμου στις ταλαιπωρίες  που τον υποβάλλει.

 Η χώρα διάγει πρωτοφανώς μακρά  περίοδο οικονομικής σταθερότητας, έχει καταστεί πολιτικός παράγων τόσο στην περιοχή όσον και στην ευρύτερη πολιτική σκηνή. Αυτά δεν έγιναν από αυτόματο πιλότο αλλά με σκληρή δουλειά του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης. Η επιτυχημένη Ευρωπαϊκή της πορεία και οι διεθνείς επιτυχίες δεν μπορεί να αμαυρώνονται από κρατικούς λειτουργούς που δεν μπορούν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και που δεν βοηθούν στην λύση των προβλημάτων της καθημερινότητας.

Μετά την παραπομπή του συναδέλφου από την Κρήτη στο πειθαρχικό θεωρώ ότι δεν μπορούμε όλα αυτά να τα κρατάμε στο επίπεδο διαλόγου και αλληλογραφίας με την διοίκηση.

                                    Σταύρος Οικονομίδης

          Αντιπρόεδρος συλλόγου οικογενειακών γιατρών      (Νίκαια 18 Ιανουαρίου 2003)

 

ΙΑΤΡΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΗΘΙΚΗ

Είναι ηθικά αποδεκτό στον ιατρικό κόσμο να περιορίσει η να αναστείλει την προσφορά των υπηρεσιών του στο πλαίσιο ενός συστήματος υγείας για να επιτύχει την αλλαγή του;

Είναι επιτρεπτό μια παρόμοια ενέργεια να αναληφθεί με κύριο στόχο την βελτίωση των αποδοχών;

Τα ερωτήματα καίρια και η απάντηση σ’ αυτά χρειάζεται διερεύνηση. Μία μονολεκτική απάντηση, με ένα ναι ή  ένα όχι, θα ήταν σφάλμα πριν από την επισήμανση του συνόλου των ηθικών και κοινωνιολογικών στοιχείων τα οποία εμπεριέχονται στα ερωτήματα.

Το ηθικά αποδεκτό αφορά αποκλειστικά τους ιατρούς; Υπάρχουν πολλά είδη ηθικής, ένα δε από αυτά αναφέρεται ειδικά στους ιατρούς;

Το αντικείμενο της εργασίας του ιατρού, όπως προσδιορίζεται και οριοθετείται από την κοινωνική συλλογική αντίληψη ,τον δεσμεύει και του απαγορεύει να απεργεί;  σύλληψη αδιανόητη για κάθε άλλον εργαζόμενο;

Όμως αρχικά, ας προσπαθήσουμε να προσδιορίσουμε το περιεχόμενο της έννοιας ηθική. Πρόκειται για επιστήμη; είναι απλώς γνώση; Είναι επιγέννημα κοινωνικής εμπειρίας; Είναι ψυχολογικό απαύγασμα των εσωτερικών διεργασιών της ανθρώπινης ψυχής;

Η λέξη ηθική, στην κοινή της χρήση, εκφράζει τις καθιερωμένες, σε μια συγκεκριμένη, ιστορικά και ανθρωπολογικά, κοινωνία αντιλήψεις και θέσεις για το τι Απαγορεύεται, τι Επιτρέπεται και τι Επιβάλλεται. Για παράδειγμα διαφορετικά αντιλαμβάνονταν την έννοια της ηθικής ο αρχαίος έλληνας, διαφορετικά ο μεσαιωνικός άνθρωπος , διαφορετικά ο μουσουλμάνος και διαφορετικά ο ευρωπαίος. Επομένως η έννοια της ηθικής είναι απολύτως ρευστή και, ανάλογα με την ιστορική συγκυρία και τα ανθρωπολογικά δεδομένα, η κοινωνιολογία και η ανθρωπολογία με την επιστημονική τους μέθοδο, βοηθούν στην διερεύνηση της έννοιας.                           Το κύριο εννοιολογικό περιεχόμενο της λέξης ηθική αναφέρεται στη συμπεριφορά  του ανθρώπου απέναντι στον ή στους συνανθρώπους του. Ο άνθρωπος, είτε ως υποκείμενο ευθύνης και μέριμνας, είτε ως αντικείμενο σεβασμού και προστασίας, είναι αναγκαίο να έχει πλήρως διασαφηνίσει τη θέση του απέναντι στην εκάστοτε παραδεκτή έννοια της ηθικής.

Ο άνθρωπος δεν δύναται να υπάρξει χωρίς την έννοια της ηθικής διότι αυτή αποτελεί την ουσιαστικότερη έκφραση της ύπαρξης του.

Η ανυπαρξία της ηθικής σημαίνει συγχρόνως και άρνηση της ουσίας του ανθρώπου.

Το άτομο, σε κάθε στιγμή της ζωής του καλείται να επιλέξει έναν τρόπο συμπεριφοράς, ο οποίος προσδιορίζει και τη μορφή της συγκεκριμένης στιγμής. Ο άνθρωπος, στην πορεία της ζωής του, καλείται συνεχώς να επιλέγει, η επιλογή πραγματοποιείται, με απόλυτη ελευθερία, βάσει ορισμένων κριτηρίων τα οποία επιβάλλονται από την εκάστοτε επικρατούσα αντίληψη περί ηθικής.

Άρα το ηθικό πρόβλημα είναι αενάως παρόν ενώπιον του ανθρώπου.

Ο ιατρός, ο οποίος ορίζεται από τον Πλάτωνα ως <<πολλών ανθρώπων άξιος >> αντιμετωπίζει, ενίοτε, το ηθικό πρόβλημα της απεργίας. Το ερώτημα τίθεται αμείλικτο. Έχει το δικαίωμα να στερήσει τη βοήθεια του, τις γνώσεις του, τη φροντίδα του από τον νοσούντα άνθρωπο; Το ερώτημα είναι αμείλικτο γιατί μόνο ο ιατρός γνωρίζει τον καθοριστικής σημασίας χρόνο επέμβασης, ο οποίος είναι αναπόδραστα συνδεδεμένος με την σωτηρία η όχι της ανθρώπινης ζωής.

Η ιατρική είναι η συνάντηση μιας εμπιστοσύνης, με  μια συνείδηση .

Άραγε τι συναισθήματα γεννώνται στον πάσχοντα άνθρωπο όταν στον αγωνιώδη κύκλο της ασθενείας του ιδίου ή αγαπητών του προσώπων ,βρεθεί μεταξύ της αναλγησίας των πολιτικών και της διεκδίκησης αιτημάτων των ιατρών, εισπράττοντας την απόσυρση των ιατρικών υπηρεσιών;

Αυτό το ηθικό δίλημμα πως θα ήταν δυνατόν να λυθεί; Ένα γραφειοκρατικό όργανο, έστω με αναμφισβήτητο κύρος, στο οποίο θα συμμετείχαν εκπρόσωποι της ΑΔΑΔΥ, της ΓΣΕΕ, του Αρείου Πάγου, του κοινοβουλίου, των ασφαλισμένων, στο οποίο θα κατετίθεντο τα προβλήματα των ιατρών από εκπροσώπους του Πανελ. Ιατρ. Συλλόγου και του οποίου οι αποφάσεις θα ήταν δεσμευτικές, θα έλυε το πρόβλημα ;

Μήπως πάλι θα ήταν δυνατόν, από την ΑΔΕΔΥ ή την ΓΣΕΕ να ορίζεται μια άλλη ομάδα εργαζομένων να απεργεί στη θέση των Ιατρών και να μην υπάρχει νέκρωση των υπηρεσιών υγείας;

             Χρίστος Στ. Χατζηγιαννάκης    

                          Ιατρός Παθολόγος   

 

 

Επιστολή του αντιπροέδρου του συλλόγου Σταύρου Οικονομίδη.

                                                                            Νίκαια 16 Φεβρουαρίου 2002

Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ*

Πριν από ένα χρόνο και δύο μήνες επισκεφθήκατε το ΙΚΑ Κορυδαλλού. Με την  ευκαιρία αυτή επεσήμανα την έλλειψη οικογενειακών γιατρών στην περιοχή μας, που έχει σαν αποτέλεσμα να αναλογεί και να ανατίθεται μεγάλος αριθμός ασφαλισμένων ανά γιατρό. Ενώ η αρχική σύμβαση προέβλεπε έως 1800 σήμερα φτάσαμε επισήμως  τους 2500 , διότι ανεπισήμως είναι πολλοί περισσότεροι!

Πολλοί ασφαλισμένοι δεν εξυπηρετούνται πλέον παρ΄ ότι χρειάζεται να περιμένουν για ώρες στην ουρά, στα ιατρεία μας.

Το γραφείο σας τότε είχε ζητήσει από το ΙΚΑ στοιχεία. Η απάντηση δια της κας Αντωνοπούλου ήταν, παραπλανητικά, καθησυχαστική: Ότι δηλαδή δεν υπάρχουν προβλήματα και η κατάσταση εξομαλύνθηκε.

 Ωστόσο με παρέμβαση του Συλλόγου Οικογενειακών Γιατρών, η αξιότιμη υποδιοικήτρια κα Ε. Χατζηανδρέου προκήρυξε 10 θέσεις οικογενειακών για την Νίκαια. Προσφάτως(15-02-2002) πληροφορηθήκαμε ότι δεν πρόκειται να προσληφθεί κανείς με απόφαση του Υπουργού Υγείας , εν΄ όψει κατάθεσης νομοσχεδίου, που όμως δηλώνει αναρμόδιος για το ΙΚΑ.

Κύριε Πρωθυπουργέ ένας χρόνος είναι πάρα   πολύς για να μην μπορεί το σύστημα να λύσει αυτό το επείγον θέμα. Η "αναρμοδιότητα" του Υπουργού Υγείας και η ανικανότητα ορισμένων συνεργατών σας οξύνουν ένα πρόβλημα καθημερινότητας. Βέβαια την απάντηση των πολιτών δεν θα την εισπράξουν  αυτοί που σας καθησυχάζουν, καθώς δεν βοηθούν στην επίλυση των προβλημάτων με αποτέλεσμα να σας εκθέτουν, αλλά δυστυχώς  ο πολιτικός φορέας του οποίου ηγείσθε και που έφερε την Χώρα στην σημερινή σημαντική της θέση.

Έχουμε κάθε διάθεση να βοηθήσουμε και με τις λίγες επαφές που είχαμε και έχουμε με την διοίκηση του ΙΚΑ προσπαθούμε για την βελτίωση της κατάστασης. Τα πράγματα , αν δεν γίνει από μέρους σας γενναία παρέμβαση τώρα, θα χειροτερεύουν.

Μας βρίσκουν σύμφωνους οι εύστοχες απόψεις του αξιοτίμου καθηγητή κου Χριστακόπουλου στο λόγο που εκφώνησε στην εκδήλωση για τα 5 χρόνια λειτουργίας της Παθολογικής κλινικής του ΠΓΚΝΝΠ υπό την διεύθυνση του εκλεκτού συναδέλφου Σταύρου Παπά:

Ο γιατρός παρέχει τις υπηρεσίες του όποτε του ζητηθούν ανεξαρτήτως χρόνου και τόπου. Το αίτημα για παροχή υπηρεσιών υγείας, όταν είναι επείγον, δεν αναβάλλεται.

Υπάρχει απαίτηση για επιστημονική ετοιμότητα και κατοχή πρόσφατης ιατρικής γνώσης. Αυτό προϋποθέτει αγορά βιβλίων και δαπάνη συνδρομής σε ιατρικά περιοδικά καθώς και συμμετοχή σε συνέδρια και επιστημονικές ανακοινώσεις. Η συνεχής εκπαίδευση του ιατρού απαιτεί χρόνο για μελέτη, πέραν βεβαίως του χρόνου εργασίας του. (Σημείωση δική μου: ακούμε για 7,30 ώρες άσκηση ιατρείου). Οι εύστοχες αυτές απόψεις όπως είπαμε μας βρίσκουν απολύτως σύμφωνους.

Ακόμη ο ιατρός έχει έξη χρόνια βασικών σπουδών και πέντε με έξη χρόνια ειδικότητας διότι η κοινωνία απαιτεί από αυτόν υψηλού επιπέδου γνώση της επιστήμης του. Κανείς άλλος επιστήμων δεν έχει τόση μακροχρόνια εξειδίκευση.

Η αμοιβή του ιατρού είναι ανάγκη να κριθεί με βάση αυτές τις προϋποθέσεις!!

Πρόσφατα με την ευκαιρία των απογευματινών ιατρείων κοστολογήθηκε η ιατρική επίσκεψη στις 8500 έως 30000 δρχ. Δεν μπορεί λοιπόν το Δημόσιο να διατηρεί , εδώ και 12 χρόνια, την αμοιβή της ιατρικής επίσκεψης στα εξευτελιστικά επίπεδα των 2200 δρχ. στο ιατρείο και 2800 δρχ. στο σπίτι!

Κανένα σύστημα υγείας δεν πρόκειται να πετύχει , αν δεν υπάρξουν, αμοιβές που θα αφήνουν το γιατρό να ασκεί απερίσπαστα τα καθήκοντά του. Το είδαμε στο παρελθόν με τα διάφορα "φακελάκια" κ.λ.π.

Οι ιατροί που δεν ασκήθηκαν ακόμη για απόκτηση ειδικότητας αναλαμβάνουν υπηρεσία υπαίθρου (αγροτικοί ιατροί) με μεγάλους όμως περιορισμούς στην συνταγογραφία. Πρέπει, λέει, να υπάρχει συνταγή ιατρού ειδικότητας για να την αντιγράψουν απλώς. Στην περίπτωση αυτή ποιος έχει την ευθύνη; Αυτό θα μπορούσε να το κάνει οποιοσδήποτε υπάλληλος που κατέχει γραφή και ανάγνωση! Δηλαδή ο πτυχιούχος κάθε άλλης επιστήμης, με λιγότερα έτη βασικών σπουδών, μπορεί να ασκεί το επάγγελμα του και ο γιατρός όχι!! Μήπως έχουμε γιατρούς ικανούς για τις αποικίες; (bon pour l' orient) Όχι αυτοί ήταν τριετούς φοιτήσεως!

Ακόμη οι γιατροί που ασκήθηκαν στην ειδικότητα αλλά για διαφόρους λόγους δεν απέκτησαν το τίτλο και ενώ για δεκαετίες καλύπτουν τις ανάγκες της κοινωνίας και των ταμείων, σήμερα ουσιαστικά τους αφαιρείται τι δικαίωμα άσκησης της επιστήμης τους με τους περιορισμούς στην συνταγογραφία. Εδώ και χρόνια εξυπηρετούν τα ασφαλιστικά ταμεία είτε σαν θεραπευτές είτε μετέχοντας σε επιτροπές. Δεν γνωρίζω πόσο νόμιμο ή συνταγματικό είναι αυτό που γίνεται ασφαλώς όμως είναι ανήθικο.

Δεν γνωρίζω κύριε Πρωθυπουργέ πόσο σας απασχόλησαν αυτά τα θέματα όμως θεώρησα, μετά από τόσον χρόνο να σας τα εκθέσω και να ελπίζω πλέον στην προσωπική σας παρέμβαση.

                                               Σταύρος Οικονομίδης

                            αντιπρόεδρος συλλόγου οικογενειακών γιατρών

                                           Βουρνόβα 6 Νίκαια - τηλ. 4908590

κοινοποίηση: 1: Υπουργείο Υγείας

                      2: Υπουργείο Εργασίας

                     3: διοικητή ΙΚΑ 

                     4: Αθηναϊκός τύπος

.

* Το γραφείο πρωθυπουργού απάντησε ότι τα αρμόδια Υπουργεία θα δώσουν λύση στα θέματα που θίγονται στην επιστολή.(αριθ.Πρωτ.: Κ1275 15-3-2002)
 
 
 
 
 
 
 
 
 

      

Αξιοποιείται η πείρα των οικογενειακών γιατρών (....μάλλον όχι)

Το ΙΚΑ έχει συστήσει τελευταία μια επιτροπή που μελετά ένα σύστημα πρωτοβάθμιας περίθαλψης ,για να εφαρμοσθεί πιλοτικά σε κάποιο υποκατάστημα, με κύριο ρόλο στο θεσμό του προσωπικού (οικογενειακού) γιατρού.

Θεωρούμε κατ΄ αρχήν θετικό το γεγονός ότι σ΄ αυτήν την επιτροπή μετέχουν αρκετοί οικογενειακοί γιατροί. Νομίζουμε ότι είναι η πρώτη φορά που η διοίκηση ζητά να αξιοποιήσει την εμπειρία μας. Ευχόμαστε να προκύψει αίσιον αποτέλεσμα.

Στην παρά πάνω επιτροπή είχαμε μόνον δύο φορές συμμετοχή. Έκτοτε ή δεν μας χρειάζονται άλλο ή η επτροπή ατόνισε!!

 

 

ΙΑΤΡΟΙ "Α.Ε."

Πριν από μερικές δεκαετίες, τα ασφαλιστικά ταμεία και κυρίως το ΙΚΑ έκαναν προσλήψεις ή συμβάσεις, με όλους τους πτυχιούχους των ιατρικών σχολών. Τότε δεν ενδιαφέρονταν αν οι γιατροί αυτοί είχαν ειδικότητα ή ακόμα και τι ειδικότητα είχαν. Έτσι στην προσπάθεια των ταμείων να στελεχώσουν τις υγειονομικές τους υπηρεσίες προσλάμβαναν , ως θεραπευτές γιατρούς, ειδικευόμενους, άνευ ειδικότητας ακόμα και γιατρούς άλλων ειδικοτήτων όπως π.χ. μικροβιολόγους.

  Οι συνάδελφοι αυτοί κάλυπταν σχεδόν όλες τις ανάγκες των ασφαλιστικών οργανισμών επί δεκαετίες. Έγιναν ελεγκτές , συμμετείχαν σε επιτροπές συντάξεων αναπηρίας κ.λ.π.

  Στο μεταξύ πολλοί από αυτούς ασκήθηκαν στις ειδικότητες της επιλογής τους. Άλλοι ασκούσαν το καθήκον τους δηλαδή παρείχαν περίθαλψη στους ασφαλισμένους. Όλα αυτά, εξυπηρετώντας παράλληλα τις ανάγκες παροχής ιατρικής περίθαλψης, των ταμείων.

  Σήμερα  σε όσους εξ΄ αυτών , για διαφόρους λόγους, δεν απέκτησαν τίτλο ειδικότητας, αφαιρείται το δικαίωμα να συνταγογραφούν δηλαδή να ασκούν  την επιστήμη που υπηρέτησαν επί δεκαετίες!!

   Τα ασφαλιστικά ταμεία δηλαδή απορρίπτουν αυτούς που τα στήριξαν τόσα χρόνια!

    Δεν γνωρίζουμε πόσο νόμιμο ή πόσο συνταγματικό είναι αυτό που γίνεται, γνωρίζουμε όμως ότι , ασφαλώς, είναι ανήθικο

 

 

Που οδηγούμεθα; Αρθρο του κ. Χατζηγιαννάκη

Σε μια εποχή που ο ανθρώπινος λόγος , η σεμνότητα – αν όχι η ταπεινότητα – είναι το ζητούμενο στους διαύλους επικοινωνίας και η σωστή άσκηση του έργου το αυτονόητο, ήλθε μία ανακοίνωση με ημερομηνία 3/12/2001 της ΠΟΣΕΥΠΙΚΑ η οποία με το ύφος της προκαλεί.

Αυτοϋμνείται για την επιτυχία της απεργίας «κάτω από την εμπνευσμένη, σώφρονα και αποφασιστική καθοδήγηση της » θυμίζοντας ξεπερασμένες κομματικές ανακοινώσεις του μεσοπολέμου.

Αλήθεια ποιας επιτυχίας; Σε τι αναφέρεται;

Και εδώ το ζητούμενο δεν είναι η ικανότητα ή μη της  συνδικαλιστικής μας  ηγεσίας αλλά ο τρόπος που υιοθετεί για να επικοινωνεί και δη η ξύλινη γλώσσα της. Άραγε δεν έχουν μάθει τίποτα για την δυσφορία και  την αγανάκτηση που δημιουργεί ενίοτε η κομπάζουσα αλαζονεία  κάθε μορφής εξουσίας, με την περιρρέουσα γύρω της ατμόσφαιρα, και την υιοθετούν έτσι ανενδοίαστα.

Επί της ουσίας όμως.

Αυτό που ενδιαφέρει είτε μόνιμους είτε συμβασιούχους δεν είναι το επίδομα των 50 ή 60 χιλιάδων δρχ, το οποίο και βέβαια έχουμε ανάγκη, αλλά το νέο νομοσχέδιο πρωτοβάθμιας περίθαλψης, το οποίο θα διαμορφώσει για πολλά χρόνια την πλατφόρμα που θα εργασθούμε όλοι μας.

Έχουμε λοιπόν εμείς τις προτάσεις μας;

Τι σύμβαση θα ισχύσει πλήρους απασχόλησης ή πλήρους αποκλειστικής;

Τι ωράρια;

Μέσα σε τι κτιριακό και εργαστηριακό εξοπλισμό θα εργασθούμε;

Με τι αμοιβές;

Πως θα εξασφαλίζεται η διαρκής επιμόρφωσή μας;

Με τι νοσηλευτικό προσωπικό;

Θα συμμετέχουμε στην βελτίωσή του;

Θα υπάρχει επικοινωνία με τα νοσοκομεία και αλληλοενημέρωση για τον ασθενή;

Στα πολυιατρεία θα υπάρχει βιβλιοθήκη ή ακόμη και παιδικός σταθμός;

Όλα αυτό δεν θα έπρεπε να μας απασχολήσουν και από τις ζυμώσεις να βγει το ζητούμενο ώστε να συμβάλουμε στην διαμόρφωση του νομοσχεδίου.

Αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα με γεμίζουν αγωνία για το μέλλον και ανασφάλεια για την διατήρησή μας.

Όμως ήλθε και ο νέος υπουργός εργασίας και έκρινε πως οι γιατροί του ΙΚΑ προσπορίζονται και από την άσκηση του ελευθέρου επαγγέλματος γι αυτό να μην μας ζητούν και άλλα . Δηλαδή ο οδηγός λεωφορείου να πάρει λίγα γιατί μετά θα δουλέψει ταξί και ο βουλευτής να μην πάρει αύξηση γιατί έχει το δικηγορικό ή άλλο  γραφείο του.

Με  αυτά τα συναισθήματα και σκέψεις που συντηρούν αγωνία για το αύριο περιμένουμε τον καινούργιο χρόνο.

Χρόνια πολλά

Χρίστος Χατζηγιαννάκης

Πρόεδρος Οικογενειακών Ιατρών

 

 Επιστροφή στην αρχή